Door de jaren heen heb ik verschillende soorten onderkomens gehad voor mijn dieren, het begon met glazen terrariums, daarna van hout en inmiddels ben ik helemaal over gegaan op aluminium rack-systeem met plastic bakken. Helaas stuiten rack-systemen vaak op behoorlijk wat tegenstand vanuit het reptielenwereldje en ik geef eerlijk toe, het is voor ons mensen niet het mooiste om naar te kijken. Vanuit diervriendelijk oogpunt echter is er voor de dieren waar ik mee bezig ben, koningspythons en Angolapythons geen betere manier van houden. Een vervelende eigenschap van koningspythons is dat wanneer hun onderkomen niet perfect aan hun eisen voldoet ze zullen stoppen met eten, in racks liggen de dieren beschut en eten zo goed als altijd. Jonge koningspythons komen apart gehuisvest in kleine plastic bakjes, wederom in een aluminium rack. In het bakje ligt een paar velletjes keukenpapier wat redelijk vochtig wordt gehouden en er staat een waterbakje in.
Voor het uitbroeden van de eieren heb ik sinds 2011 een inloopbroedmachine, hierin komen afgesloten plastic bakken met een mengsel van vermiculiet, perliet en water. Gedurende bijna de gehele broedtijd blijven deze bakken dicht, tot ongeveer 2 weken voordat de eieren moeten uitkomen. Dan beginnen ze namelijk warmte te produceren waardoor condens aan de deksels blijft hangen, op zich is dat geen probleem zelfs niet wanneer er druppels op de eieren zouden vallen maar ik maak de laatste weken toch meestal de deksels af toe droog. De eieren zullen dan ook beginnen in te vallen wat een teken is dat ze bijna uit gaan komen. Ik wacht altijd tot het eerste jong het ei heeft aangesneden, pas dan knip ik de rest in omdat ik toch altijd wel heel nieuwsgierig ben wat voor moois er in de eieren zit.
